Strona główna » Shi-tō-ryū

Shito-ryū

Shito-ryū to styl japońskiego karate-do założony w latach 20. ubiegłego wieku przez mistrza z Okinawy - Kenwa Mabuni. Obok shotokan, goju-ryū i wado-ryū należy do tzw. wielkiej czwórki zmodernizowanych stylów karate-do.

Shito-ryu stanowi twórcze połączenie dwóch odmian okinawskiego karate: shuri-te/shorin-ryu oraz naha-te/shorei-ryū/goju-ryū, a także elementów stylu białego żurawia (tsuru-ho kenpo). Ponadto w stylu tym zawsze uprawia się też kobudo - sztukę walki tradycyjną bronią z Okinawy.

Nazwa stylu to hołd złożony dwóm głównym nauczycielom Mabuniego: Anko Itosu i Kanryo Higashionna. Ideogram shi można też czytać jako ito, a ideogram to - jako higashi; ryū oznacza styl.

Mabuni starał się połączyć najlepsze elementy poznanych stylów, czyli shorin-ryū, shorei-ryū i biały żuraw. Akceptował zarówno wysokie, krótkie pozycje (moto, sanchin), jak i niskie (zenkutsu, shiko). Siły technik poszukiwał zarówno w rozwoju mięśni oraz makiwara , jak i w ćwiczeniach oddechowych. Uczył zarówno ruchów twardych i szybkich, jak i łagodnych, miękkich. W efekcie powstał styl bardzo uniwersalny, dający możliwość indywidualnego rozwoju adeptowi karate, w zależności od jego predyspozycji fizycznych i psychicznych.

Niektórzy dostrzegają w shito-ryū połączenie niszczącej skuteczności ze swego rodzaju artyzmem, pięknem. Mówi się, że styl ten jest szybki, silny i artystyczny. Studiując shito-ryū, łatwiej zrozumieć pojęcie "sztuka walki". Sztuka w tym przypadku to nie tylko umiejętność, lecz droga doskonalenia (jap.do) i poszukiwanie najwyższej idei wszystkich kultur - piękna, dobra i prawdy.

Proste i artystyczne ćwiczenia podstawowe (kihon), skuteczna nauka walki (kumite), ogromna ilość form (kata), urozmaicone kobudo i iaido, a także przesłania filozoficzne - czynią z shito-ryū styl silnie przyciągający, a jednocześnie tak wymagający, że zasługuje na poświęcenie całego życia doskonaleniu.

Po śmierci mistrza Kenwy Mabuniego w obrębie stylu shito-ryū powstało kilka autonomicznych szkół, które założyli czołowi uczniowie założyciela stylu: jego synowie - Kenei i Kenzo, Manzo Iwata, Ryusho Sakagami, a pózniej - Teruo Hayashi, Shogo Kuniba, Chojiro Tani, Kunio Tatsuno, Shigeru Sawabe, Seiko Suzuki.

Dzisiaj styl shito-ryū to jeden z czołowych na świecie, uprawiany niemal we wszystkich krajach. Działają w nim wielcy mistrzowie, wspaniali instruktorzy o międzynarodowej sławie, jak: Fumio Demura, Hidetoshi Nakahashi, Keiji Tomiyama, Yoshitaru Hatano, Akira Sato, Kunio Murayama, Genzo Iwata, Sam Moledzki, a także medaliści mistrzostw świata bracia Hasegawa czy też charyzmatyczna Rika Usami. Niestety, synowie Kenwy Mabuniego - już odeszli. Kenzo zmarł w 2005 r., a Kenei w grudniu 2015, w wieku 97 lat...

W Polsce styl shito-ryū pojawił się w 1999 roku za sprawą instruktora klubu „Banzai” Andrzeja Kozaka, który w tymże roku został uczniem mistrza Fumio Demury, a od 2005 r. - także mistrza Hidetoshi Nakahashi.