Strona główna » Karate-dō Shitō-ryū

Karate-dō Shito-ryū

Shito-ryū to styl japońskiego karate-do założony w latach 20. ubiegłego wieku przez mistrza z Okinawy imieniem Kenwa Mabuni. Styl ten, wraz z shotokan, goju-ryū i wado-ryū, należy do tzw. wielkiej czwórki zmodernizowanych stylów karate-do - największych stylów istniejących współcześnie. Nazwa stylu to hołd złożony dwóm głównym nauczycielom Mabuniego: Anko Itosu i Kanryo Higashionna.

Shito-ryu stanowi twórcze połączenie dwóch odmian rdzennego, okinawskiego karate: shuri-te (shorin-ryu) oraz naha-te (shorei-ryū), a także elementów stylu białego żurawia (tsuru-ho kenpo). Ponadto zawsze uprawia się również kobudo - sztukę walki tradycyjną bronią z Okinawy.

Mistrz Mabuni połączył najlepsze elementy stylu shorin-ryū, shorei-ryū oraz białego żurawia. W treningu stosował pozycje wysokie i reaktywne, jak i niskie, stabilne. Siły technik poszukiwał w treningu fizycznym, ogólnorozwojowym, ćwiczeniach z makiwara, a także w oddychaniu. Uczył zarówno ruchów twardych i szybkich, jak i łagodnych, miękkich. W efekcie powstał styl bardzo uniwersalny, dający możliwość indywidualnego rozwoju adeptowi karate, w zależności od jego predyspozycji i preferencji.

Styl shito-ryū to połączenie brutalnej skuteczności kumite z artyzmem i pięknem form kata. Styl ten jest szybki, silny i artystyczny. Studiując shito-ryū, łatwiej zrozumieć pojęcie "sztuka walki". Sztuka w tym przypadku to nie tylko umiejętność, rzemiosło, lecz także filozofia, droga doskonalenia, poszukiwanie wyższych idei  - piękna, dobra i prawdy.

Wymagające ćwiczenia bazowe (kihon), nauka skutecznej walki (kumite), ogromna ilość form (kata), urozmaicone kobudo i battodo, a także przesłanie filozoficzne, czynią z shito-ryū styl silnie przyciągający, zachęcający do indywidualnego rozwoju, a jednocześnie tak złożony i bogaty, że wymaga on poświęcenia całego życia, by go doskonalić.

Po śmierci mistrza Kenwy Mabuniego w obrębie stylu shito-ryū powstało kilka autonomicznych szkół, które założyli czołowi uczniowie założyciela stylu: jego synowie - Kenei i Kenzo, Manzo Iwata, Ryusho Sakagami, a pózniej - Teruo Hayashi, Shogo Kuniba, Chojiro Tani, Kunio Tatsuno, Shigeru Sawabe, Seiko Suzuki.

Synowie Kenwy Mabuniego już odeszli. Kenzo zmarł w 2005 r., a Kenei w grudniu 2015, w wieku 97 lat. Dzieło ich ojca jest jednak kontynuowane na całym świecie. Styl shito-ryū jest dziś uprawiany niemal we wszystkich krajach. Działają w nim wielcy mistrzowie, wspaniali instruktorzy o międzynarodowej sławie, jak: Fumio Demura, Hidetoshi Nakahashi, Keiji Tomiyama, Yoshitaru Hatano, Akira Sato, Kunio Murayama, Genzo Iwata, Sam Moledzki, a także medaliści mistrzostw świata, m.in. słynni bracia Hasegawa czy charyzmatyczna Rika Usami.

W Polsce styl shito-ryū pojawił się w 1999 roku. Sensei Andrzej Kozak, już w 1997 skontaktował się z mistrzem Fumio Demurą i, po długiej korespondencji oraz osobistym spotkaniu, został jego uczniem. Od 2005 r. Sensei Andrzej uczy się również od mistrza Hidetoshi Nakahashi, który jest dobrym przyjacielem mistrza Demury, a polską grupę zawsze określa mianem "hard workers".