Strona główna » Karate-dō » Karate-dō Tsunami » Program szkoleniowy » 2 kyū

2 kyū

2kyu

  1. MONDAI-NO SHIKEN (egzamin problemowy)
  • Historia Karate-dō
  • Organizacja i kierowanie
  • Język japoński cz. 9
  • Pierwsza pomoc
  1. Hajime-no shiken = egzamin wstępny
  2. Bunkai-no shiken – znajomość interpretacji kata, historii itd.
  3. Waza-no shiken = egzamin techniczny

WAZA-NO SHIKEN

I. KIHON

  1. Go-ren-geri (5 technik po 5 razy przodem i tyłem do komisji) mae-geri, yoko-geri, mawashi/mikazuki-geri, gyaku/ura-mawashi-geri, ushiro-geri
  2. Tobikonde-geri (3 wybrane) mae-geri, yoko-geri, mawashi/mikazuki-geri, gyaku/ura-mawashi-geri, ushiro-geri
  3. Hirabasami-uke/Hirabasami-uchi JCG
  4. Ashibo-kake-uke, Ashikubi-kake-uke ZKD CG
  5. Morote-tsukami-uke, Morote-sukui-uke ZKD JC

II. KIHON KUMITE

  1. Gyaku-hanmi: surikonde-mae-geri-kekomi - (Sukui-uke) - koho-ukemi - (Yoko-geri-fumikomi) - kani-basami, otoshi-geri (kakato)
  2. Ai-hanmi (Oi-zuki) - morote-tsukami-uke SOTO-NAGASHI-UKE, soto-shuto-uchi

+ 4 tokui

III. RENRAKU-WAZA

  1. ZKD basho-ni kakiwake-uke KKD, ZKD morote-hirabasami-uchi, morote-kakuto-uchi, morote-otoshi-enpi-uke, morote-shihon-age-ura-nukite
  2. HD mae-ni SD MT tekubi-kake-uke C, MT te-nagashi-uke J, MT yoko-mawashi-enpi-uke, MT gedan-teisho-uke, gyaku-mawashi-geri

+ 4 tokui

IV. KATA

  1. Bassai-dai (kata Shōtōkan) lub
  2. Passai (kata Shorin-ryū lub Shitō-ryū.)
  3. San sao (kata Karate-dō Tsunami)
  4. Tokui kata

Nazwy wytłuszczone w czasie egzaminu podajemy głośno. Skróty np.: KD lub ZKD odnoszą się do pozycji – Kiba-dachi lub Zenkutsu-dachi. Skróty np.: JCG odnoszą się do strefy, na którą prezentowana jest dana technika.

Sposób medytacji:

  1. Kōan - przypadek

Kōan (jap. przypadek, chiń. p. gongan, gw. kung-an) to koncentracja na paradoksalnej zagadce filozoficznej, którą rozwiązać można przede wszystkim za pomocą intuicji, w stanie oświecenia (satori). Zarejestrowano około 1700 takich zagadek. Zawarte są one w zbiorach, z których najbardziej znanymi są: "Hekiqan-roku" i "Mumonkan'". Zbiory te składają się z opisów przypadków z życia sławnych mistrzów: pytań i odpowiedzi, wypowiedzi, fragmentów wykładów i dzieł, a wreszcie zachowań oraz czynów. W szkole zen-shū przyjęto bowiem, że czyny i wypowiedzi mistrzów mogą służyć za przykład i wykładnię rozstrzygającą słuszność postępowania w danym przypadku. Od tego założenia pochodzi zresztą nazwa metody, ponieważ w języku chińskim gongan oznaczał pierwotnie przypadek, który ustalał precedens" prawny. Jest to podstawowa metoda praktykowana w sekcie rinzai-shū.

Testy sprawnościowe: