Zen a Karate-dō Tsunami
Poniżej wersja robocza tekstu
1 kyū: Shikan-taza = skupianie się tylko na siedzeniu
Shikan-taza jest często uważana za "metodę bez metody". Podczas gdy inne rodzaje medytacji wymagają często przestrzegania szczegółowych instrukcji, shikantaza jest wyzwalaniem pełnej świadomości. Główną ideą jest przekroczenie myślącego umysłu. Wszelkie konkretne instrukcje tylko by go na powrót wywoływały. Shikan-taza wymaga więc po prostu siedzenia, bycia jednością ze swoją medytacją, zaczyna się dopiero, gdy przestanie się myśleć o poprawnej medytacji, czy czymkolwiek innym oprócz bycia "tu i teraz".
Najważniejszym opisem tej medytacji jest tekst autorstwa mistrza Dogena (1200-1253). Dogen uczynił ważne rozróżnienie pomiędzy "niemyśleniem" a bezmyślnością. Ktoś mógłby wyobrażać sobie shikan-taza jako stan kompletnej bezmyślności, jednak bezmyślność jest tępa, podczas gdy shikantaza to stan czujności, jedności z otaczającą rzeczywistością.
Dla zaawansowanego praktyka zen, shikan-taza jest łatwa i przyjemna, jednak początkującemu trudno wyjaśnić o co tu chodzi. Trudno mu też praktykować, gdyż natychmiast pojawiają się odciągające uwagę myśli. Nie należy z nimi walczyć, a jedynie nie podtrzymywać ich, być świadomym ich rozwoju i rozpadu, obserwować je niby "obłoki na niebie".
Osobom doskonalącym się w Karate-dō Tsunami na poziomie stopni mistrzowskich (dan) akt "Zen" nie narzuca określonych technik. Daje jedynie możliwość dokonywania wyboru spośród metod przyporządkowanych poszczególnym kyū pasującym do już ukształtowanej osobowości. Akt "Zen" stanowi podstawę prowadzonej w Karate-dō Tsunami działalności szkoleniowej w aspekcie umysłowym. Przyjmuje on określoną hierarchię działań, uzasadnionych potrzebami wynikającymi z celów doskonalenia się.
Ćwiczenia wprowadzające:
Już niedługo więcej na ten temat...
O czym należy pamiętać:
Już niedługo więcej na ten temat...
