Zarys historii Karate-dō Tsunami

W tym samym czasie powstało wiele klubów Karate-dō Tsunami na terenie całego kraju. Między innymi w Bydgoszczy, Ciechanowie, Łodzi, Płońsku, Toruniu, itd. W sumie kierunek ten pod koniec lat 80-tych trenowało już kilka tysięcy osób. W 1988 roku powstała Polska Federacja Dalekowschodnich Sztuk Walki.

Inicjatorem jej powstania i motorem działania stał się Murat Ryszard. To z jego inicjatywy odbył się I Festiwal Dalekowschodnich Sztuk Walki w Polsce i dzięki jego zaangażowaniu ukazało się czasopismo "Czarny Pas", a w późniejszym okresie także wiele innych publikacji. Murat Ryszard stał się liderem w kierunku uniwersalnym, a także ważną postacią na arenie sztuk walki w Polsce. Karate-dō Tsunami była najliczniejszą grupą reprezentowaną w PFDSW.

Ze względu na dynamiczny rozwój Karate-dō Tsunami w Polsce PFDSW zorganizowała w 1989 roku kurs instruktorów rekreacji ruchowej o specjalności Karate-dō Tsunami. Program kursu został zatwierdzony przez Centralny Ośrodek Sportowy, a jego autorem jest Murat Ryszard. Początek lat 90-tych to około 80 działających klubów Karate-dō Tsunami w Polsce. Z racji dużego zainteresowania krajów należących w tym czasie do bloku wschodniego, wielu instruktorów wyjeżdżało do Moskwy, Kijowa i Petersburga szkoląc nowych instruktorów i pomagając im w działalności szkoleniowej w kolejnych latach.

W Polsce najsilniej działającymi ośrodkami Karate-dō Tsunami były: Bydgoszcz, Kielce, Płock i Warszawa.

Rozwój całego ruchu Karate-dō Tsunami przechodził wzloty i upadki, tak jak w historii wielu cywilizacji. Rozwój był związany z pełną autonomią w prowadzeniu klubów przez poszczególne osoby i grupy, proste i jasne zasady działania, częste centralne szkolenia oraz wysoko wyszkoloną kadrą instruktorów. Upadki wiązały się z próbami centralizacji władzy poszczególnych osób lub też zaspokajania swoich partykularnych interesów (czasami nie związanych bezpośrednio ze szkoleniem).

Nie mniej do końca 1995 roku ruch Karate-dō Tsunami stanowił nierozerwalną całość pod względem szkoleniowym i organizacyjnym. Bez wątpienia w tym czasie najbardziej rozpoznawalną postacią, ze względu na prowadzoną działalność szkoleniową i popularyzatorską był Murat Ryszard.

XII Taikai Yudansha Karate-dō Tsunami Renmei. Murat R. prezentuje przed uczestnikami zjazdu technikę mawashi-zuki. Fot. Kosiba.

W tym czasie najwyższe stopnie szkoleniowe w Karate-dō Tsunami posiadali: Murat Ryszard - 2 Dan, Lewandowski Krzysztof - 1 Dan, Kałużny Wiesław - 1 Dan, Liminowicz Krzysztof - 1 Dan, Kujawa Dariusz - 1 Dan, Ambroziak Grzegorz - 1 Dan, Furman Marek - 1 Dan, Wiewiórowski Arkadiusz - 1 Dan, Igielski Mariusz - 1 Dan, Przybyszewski Paweł - 1 Dan, Kurkowski Marek - 1 Dan, Mikulski Piotr - 1 Dan, Kosiba Małgorzata - 1 Dan, Łukawczyk Jacek - 1 Dan, Pawliński Mirosław - 1 kyū, Stępniak W. - 1 kyū, Kociemski Rafał - 1 kyū, Kurkowski Krzysztof - 1 kyū... itd.

Przełomowe okazały się lata 1995-1997. Murat Ryszard wprowadza na stałe mistrzowskie stopnie instruktorskie (nadawane tylko przez niego) oraz możliwość zaliczania egzaminów grupowo w obecności tylko jednej osoby, zmienia jednoosobowo wymagania na wszystkie stopnie szkoleniowe. W wyniku tych działań ogłasza siebie, jako założyciela-twórcę nowego stylu Karate, który (podobno) założył w 1979 roku o nazwie Karate Tsunami.

Instruktorów, którzy nie kontynuują współpracy, usuwa z nowego ruchu Tsunami, starając się dodatkowo skłócić ich między sobą oraz publicznie ośmieszyć.

Z tą chwilą Murat Ryszard zrywa swoje związki z Karate-dō Tsunami odcinając się zdecydowanie od wszystkich zasad zawartych w najważniejszym akcie - Okite (1979).

Okite - program ideowy Karate-dō Tsunami

1. Powrót do tradycyjnej formy "doskonalenia się" w oparciu o ideę "Karate-dō Daruma". Celem w Karate-dō Tsunami jest osiągnięcie:
• Bodai = stanu jedności ducha i ciała,
• Nehan = stanu jedności i harmonii z otoczeniem.

Środkami do osiągnięcia celu są stosowane w jednakowym stopniu:

• Zen = ćwiczenia medytacyjne,
• Karate = ćwiczenia fizyczne.
2. "Sztuka walki" w Karate-dō Tsunami służy do zrozumienia wartości życia własnego oraz innych ludzi, a także do:
• doskonalenia się w aspekcie fizycznym,
• rozwoju samodyscypliny,
• nauki umiejętności skutecznej samoobrony.
3. Nie istnieje "styl" najlepszy. Wszystkie wnoszą do Karate-dō określone wartości. W Karate-dō Tsunami dąży się do opanowania i analizy dorobku różnych "stylów" bez skłaniania się w stronę któregokolwiek z nich. Unika się przez to zahamowań wywołanych jednostronnością rozwiązań jednego "stylu".
4. Odrzucenie "kultu mistrzów". Warunkiem postępu w Karate-dō Tsunami jest wiara we własne możliwości. Celem procesu szkoleniowego jest rozwój refleksji i krytycznej oceny oraz świadomości i inicjatywy każdego studenta.
5. Wszechstronne wykorzystanie zasad równości i demokracji:
• w procesie podejmowania decyzji,
• w procesie szkoleniowym.

 < 1 2 3 >